شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۳
قرآن بخوانیم | آیا بدون فهم قرآن، می‌توان داخل حصن ولایت علی (ع) شد؟

حوزه/ ولایت علی بن ابی طالب یعنی در افکار و افعال خود پیرو علی باشی و پیوندی نیرومند و خلل‌ناپذیر با او داشته باشی؛ چنان‌که حدیث «ولایت علی بن ابی طالب حصنی» می‌گوید هرکه داخل این حصار شود از عذاب خدا مصون می‌ماند. این ولایت مستلزم آن است که هم از لحاظ فکر و اندیشه و هم از لحاظ عمل، متصل به علی باشی.

به گزارش خبرگزاری حوزه، ولایت امیرالمومنین علیه السلام یعنی پیوندی ناگسستنی با او در فکر و عمل. امیرالمؤمنین علیه السلام در نهج‌البلاغه، قرآن را هادی و ناصحی بی‌غلش معرفی می‌کند. کسی که قرآن را قابل فهم نمی‌داند یا حاضر نیست برای خدا از مال و جانش بگذرد، چنین ولایتی ندارد. ولایت، ورود به حصن الهی و امنیت از عذاب است.

پرونده ویژه «قرآن بخوانیم» به بیان تفاسیر قرآنی از رهبر شهید می‌پردازد که در این شماره به بررسی موضوع «جامعه اسلامی انسان را به خدا نزدیک می‌کند» خواهیم پرداخت که متن آن تقدیم شما فرهیختگان می‌شود.

پس ولایت علی بن ابی طالب یعنی چه؟

یعنی در افکارت پیرو علی باشی؛

در افعالت پیرو علی باشی،

تو را با علی بن ابی طالب علیه السلام رابطه ای نیرومند، مستحکم، خلل ناپذیر پیوند زده باشد، از علی جدا نشوی؛

این معنای ولایت است. خوب فهمیدید ولایت چیست؟

اینجاست که می فهمیم معنای این حدیث را، «وَلاَیةُ بن اَِبیطالِبٍ حِصنِی» ولایت علی بن ابی طالب حصن و حصار من است_از قول خدا_ «فََمن دَخَلَ حِصنی اَمِنَ مِن عَذاِبی» هر که داخل این حصار شد، از عذاب خدا مصون و مأمون خواهد ماند. بسیار حرف جالبی است.

یعنی چه؟ یعنی مسلمان ها، پیروان قرآن، اگر هم از لحاظ فکر و اندیشه و هم از لحاظ عمل و تلاش و فعالیت، متصل به علی بن ابی طالب باشند، از عذاب خدا مصون و محفوظند.
مگر جز این است؟ مگر غیر از این است؟ اگر علی بن ابی طالب امروز شناخته بشود، بعد که شناخته شد، بنده و جناب عالی مثلش عمل کنیم، آن وقت ولایت پیدا می کنیم؛ ولایت یعنی این.

بنده ای که قرآن را قابل فهمیدن نمی دانم _البته بنده می دانم، خدا نکند من قرآن را قابل فهم ندانم، آنی که نمی داند _ آن بنده خدایی که قرآن را قابل فهم نمی داند، این چطور می تواند بگوید من ولایت علی بن ابی طالب دارم و از لحاظ فکری با علی مرتبطم، درحالی که علی بن ابی طالب در خطبۀ نهج البلاغه می گوید: «وَ اعلَموا اَنَّ هذَا القُرآنَ هُوَ النّاصِحُ الذی لا یغش و الهادی الذی لایضل وَ المُحَدِّثُ الُّذی لایکذب و ما جالس هذا القرآن احد الا قام عَنهُ بِزِیادَةٍ اَو نقصانٍ زِیادَةٍ فی هُدًی اَو نقصانٍ مِن عَمًی ».

امیرالمؤمنین اینجور به قرآن دارد مردم را حواله می دهد، اینجور دارد مردم را به قرآن سوق می دهد، آن بندۀ خدا که می گوید قرآن را نمی شود بفهمی، این ولایت علی بن ابی طالب دارد؟ هرگز نه.

علی بن ابی طالب برای خاطر خدا، حاضر است از تمام وجودش بگذرد، عمل علی بن ابی طالب این است؛ این باباحاضر نیست از یک مثقال از پولش، از جانش، از حیثیت اجتماعی اش، از راحتی اش، از آقایی اش برای خاطر خدا بگذرد، این ولایت علی بن ابی طالب دارد؟

ولایت علی بن ابی طالب را آن کسی دارد که پیوسته باشد به علی با پیوندی ناگسستنی؛ هم از لحاظ فکر و اندیشه،
هم از لحاظ عمل.

منبع: کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، فصل ولایت، جلسه۲۴، ۴۳۱

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha